Epeydir yazmıyorum, bir ay olmuş. Bu konuda herhangi bir tepki de almadım, o zaman üstünde durmaya gerek yok bu konunun. Son sınıf öğrencisinin tipik bunalımlarını yaşıyorum sanırım.

Ne yapacaksın? Soruları da arttı haliyle; askerliği soran var, evlilik soran malaklar var, direk bir yer mi açacaksın diyen bihaberler var, mezun ol ilk hastan benim diyen zilyon kişi var, okulda mı kalacaksın diyen var. Herkesin bu soruları takiben bir takım önerileri de var tabii, tek tek uğraşıyoruz işte.

Ne yapmak istediğime karar verdim, bunu da insanlara anlatıyorum ama sorular çoğalıyor. Size de anlatayım da sormayıverin gari… Önceleri kriminal alanda yoğunlaşmak istiyordum, bu alan kolluk kuvvetleriyle birlikte çalışan suç sahasında görev yapan meslek elemanı oluyor. Bir nevi danışman diyebiliriz, tabii Türkiye’de herkes her boku en iyi bildiği için danışmana gerek kalmıyor. Hem ileride yönelebilirim, şimdilik yeri ve zamanı değil gibi duruyor. Ben de ikinci seçeneğim olan Klinik Psikoloji‘ye yöneldim.

Öyle boktan isteklerim var ki… Hem okuldan kopamam, hem de alandan vazgeçemem. Hem uygulayıcı (terapist), hem de bir üniversitede hoca (akademisyen) olmak istiyorum. Dediğim gibi ikisinden de ayrılmayı düşünmüyorum. Travma ve kriz ilgimi çeken konulardan. Kendini diğer klinik tanılardan soyutlamadan, istediğim konularda çalışmama izin veriyor, harika! Tabii bunun için yüksek lisans şart. Önceden ÖYP vardı ve çok iyi bir programdı, üniversite hocalarının kendi öğrencileriyle ve daha az öğrenci ile çalışmak istemesi sebebiyle kaldırıldı. Çok kraldı yav…

Askerlik mevzusu… Ne bok yiyeceğimi hâlâ bilmiyorum, uzun dönem yedek subay olarak yaparım herhalde. Parası iyi yani. Ama mezun olduktan sonra, net 2 yıllık tecilimi kullanırım. Sakallarımı kesmeye henüz hazır değilim.

Yüksek lisans için girilmesi gereken sınavlar var bir de, YDS konusunda çok bi çekincem yok açıkçası ama ALES eski düşmanlarımdan Matematik‘i geri getiriyor karşıma. Bu biraz sıkıntı. Yapsana şunu her ay, yok! Neyse şu Elektronik versiyonları geldi de daha çok alternatif oldu iç değilse. Gidip onların takvimlerini kovalıyorum artık…

Ülkenin geleceği? O konuda hayırlısını diliyorum. Ülkeye ve ülke insanına karşı hiçbir umudum olmasa da, sonrasında olacaklara duyduğum korkudan dolayı içgüdüsel olarak HAYIR çıkmasını temenni ediyorum. Bu işin karşı taraf hayır diyor, o yüzden evet diyorum demek gibi bir açıklaması olamaz. Hiçbir konuda böyle savunma yapılmamalı gerçi. Ya da bizim desteklediğimiz partinin ürünü, sonuna kadar evet. Bu da gerizekâlılık göstergesi.

Uğraşmak istemiyorum herhalde. Kafada birden fazla şey olunca başa çıkamıyorum, herkeste var mı bilmiyorum. Üşengeçliğim cidden bazen strese sebep oluyor bende; Ulan şimdi kim yapacak onları be üfff diyorum sürekli kendime. Sonradan bir gaz geliyor gerçi, ne var lan içinden geçerim diyorum. Hoş oluyor yani…

Yalnız yazmaya başlayınca farkettim ne kadar dolduğumu. Ufaktan bir şevk geldi anasını satayım, umarım sönmez de yardırırım.

5 Yorumlar

  1. merhabalar zaten ilk öğrenim yada meslek hayatına geçilince daha o yılı yaşamadan yada mesleği yaşamadan ileriye dönük sorular gelir sonra ne olacak ilk önce o anı yaşamalı insan zaman su misali zaten yazınız için teşekkürler.

  2. Abi bence askere gitmeden evlenmek ne bileyim çok da iyi değil.Bak ben 12. Sınıfım arada bloga geliyorum felan ve mezuna kalacagım sırf tıp için.Gelecek kaygım var biraz.Şurda sınavıma 10 gün felan kalmış. Ama ne umut var ne heyacan ha bir de korku gibi şeyler de yok .Ne bileyim aynı boşvermişlik ve vurdumduymazlık üstümde.Ara sıra yaptıklarıma pişman olup ağlayasım geliyor.Ya da efsane müzikler keşfedip yürüyesim var. Ha bir de madem derse yoğunlaşamıyorum diye bir roman alayım dedim Bir İz Bırak adı.Belki bir iz bırakır ama belki
    Bilmem yazasım geldi kendine iyi bak gibi gibi..

    • Evlenmek konusunda geldi 2 yorumda, askere gitsem bile herhangi bir çabam yok evlenmek için. Sevgili zart zurt içinde yok herhangi bir çabam. Lafını etmekten korkar oldum ha.

  3. Canımın içi kalk yaraları sar. Gelecek kaygısı falan hep hikaye bunlar, boşver daha ciddi şeyler var. Ölüm gibi mesela. Düşünsene öleceğiz falan… Bence askerliği erteleyebildiğin kadar ertele, benim gibi yap. İnandığın kişiyi bulursan vakit kaybetme evlen. Hayırlısı diyorum ben de.

    Sevgiler falan.

Yanıtla

Yorumunu yaz lütfen
Adını buraya yaz